Dans! Vooral in de kerk

Jan van der Meulen

En wie stond daar opeens, op de dansvloer?


Wij hadden vroeger in de kerk een oudere man die zichzelf een beetje verwaarloosde, maar altijd trouw naar de kerk kwam. Niet iedereen wilde naast hem zitten. Maar er waren ook mensen die hem probeerden te helpen om hem uit zijn isolement te halen. Hij luisterde altijd heel goed naar mijn preken en kon de sterke en zwakke punten altijd heel geestig onder woorden brengen. En altijd hing er iets triest en eenzaams om hem heen. Op een dag toen we de verjaardag van het kerkgebouw vierden en er een band zou optreden niet op het plein voor de kerk, maar in de kerkzaal, omdat het was gaan regenen buiten. Even koortsachtig overleg tussen de pastores. Kon dat wel, dansen in de kerk. Mijn RK collega en ik vonden met enige aarzeling van wel. Dus stoelen aan de kant en inderdaad de muziek nodigde uit tot dansen. En wie stond daar ineens op de dansvloer? De schuwe man, die altijd oogcontact vermeed en hoogstens een verlegen glimlach liet zien. Hij danste. Dat had ik niet van hem verwacht. Opeens brak bij mij het licht door. Dit is het koninkrijk op aarde, misschien maar voor even, maar onvergetelijk. Daarom vertel ik het maar door. Dans vooral in kerk.

Download QR-code

Deel dit verhaal: